Mga Laro ni Liwanag

Sa pagninilay-nilay, naisip ko si Liwanag. Minsan, kapag kaming dalawa lang ang magkasama, nagtatrabaho ako o nagbabasa, habang naglalaro siya mag-isa. Madalas, hindi rin ako makakapag-focus sa ginagawa dahil nakakatuwa siyang pagmasdang maglaro.

Advertisements

On Bags: A Repository

Nakatagilid ako sa pagkakahiga pagkatapos naming magyakapan ni Iza, bago niya tabihan si Liwanag sa pagtulog. Inaantok na ‘ko pero parang pumapalag pa ang mga talukap ko laban sa antok. Sinubukan kong pumikit nang medyo matagal at magpalit-palit ng puwesto sa kama pero bumabalik pa rin ako sa nauna kong puwesto. Nakatagilid, katapat ng pader. Nakapa ko sa gilid ng unan ko ang bag ko na ginagamit ko papasok sa trabaho. Maliit na Hawk na sling bag. Kulay itim. Hindi leather. Gamit ko pa rin ang sling bag kahit nagbibisikleta ako papasok. Pinupulupot ang natatanggal na strap sa handlebar ng bike hanggang sa usli na lang ang mga dulo nitong carbiner. Ila-latch ko ang bag sa harapan ng manibela.

Kung Ganoon Lang Sana Kadali

Kahapon, August 13, 2017, nag-food tasting kami sa Eloquente. Malapit sa Aurora Boulevard sa Cubao. Okay naman ang pagkain at ang package na kinuha. Makatarungan rin naman ata ang presyo. Sa totoo lang, hindi ko alam. At wala rin naman ata akong say kung sakali. Sabi lang ni Mama sa ‘kin, basta ibigay ko ang... Continue Reading →

Unang Engkuwentro ni Lumi sa Kakaiba

Hindi ako madalas magsulat ng mga nangyayari sa personal kong buhay. Hindi ako madalas magsulat ng Creative Non-fiction o Memory Fiction dahil hirap akong pabulaklakin ang mga pangyayaring halos araw-araw namang nagaganap. Magsulat man, pang-status lang sa Facebook ng sa tingin ko’y nakakatawa o mga proud moment na bihira lang rin dumating sa mediocre kong... Continue Reading →

Kung Anong Mas Maganda

Hindi ko alam kung anong mas maganda. Ang panonood sa bukang-liwayway o paghabol sa mga pangarap. Sa labas ng bintana, sumisilip-silip ang nakangiting buwan. Pumapagitan sa mga scaffolding ng mga ginagawang bahay, mga sanga at dahon ng mga puno, sa mga poste at kable ng kuryente. Parang nanghahabol. May kaunting liwanag nang nanggagaling sa abot-tanaw,... Continue Reading →

The difference in the indifferent Tatay

Hater ng cheesy posts ang Tatay. Hindi lang cheesy posts ang hate niyan—pati cheesy occasions. Mas accurate pa siguro ang apathetic. Indifferent. Walang kebs ‘yan sa Valentine’s Day. At, kailan lang, sinabi ko sa kanya na apat na taon na kaming ‘official’ noong March 18. Ang sagot ba naman sa ‘kin sa chat, “…” Last year naman, no’ng pinaalala ko sa kanya, ang sagot niya sa’kin, “wtf.”

Impulsive Writing: Sakit sa Mata

Mag-iisang taon na akong nakasalamin pero naninibago pa rin ako. Kailan lang, nasira ni Lumi ang salamin ko nang hatakin niya ‘to mula sa kamay ko. Na-bend ang bridge at natanggal ang isang lens. Nabalik ko ang bridge at lens pero hindi na tulad ng dati. Parang mas concave ang paningin ko kapag suot ang... Continue Reading →

Ang Simula

Siguro, in a way, natapos ang dating ako. Kung dati, susyunga-syunga akong parang bata, kinailangan kong matutong tumayo sa sarili kong mga paa, dahil nadagdagan ng dalawa pang mga paa ang inilalakad ko. Kung dati, sarili ko lang ang iniisip ko, ngayon, sa lahat ng desisyon ko, iniisip ko kung paano maaapektuhan ang pamilya ko.

Kapangyarihan ng mga Anak na Babae

Dala na ng hangin sa maghapon ang init ng tag-araw. Kagabi, nakahiga sa kama, medyo hirap na akong makatulog dahil nasanay na ako sa malalamig na gabi ng nagdaang mga linggo. Kaaayakat lang ni Iza. Katatapos lang nito kumain. Tumalikod na rin ito sa akin. Handa nang matulog. Sa tabi nito, si Lumi, mahimbing nang... Continue Reading →

WordPress.com.

Taas ↑